شلمچه

از آرزوهاي زيبايمان دل بريديم ...

چه خون دل ها كه نخورديم ...

از آخرين لحظه ديدار جا مانديم ...

سخت ترين لحظه ها را به چشممان ديديم ...

همه ي اين سختي ها را به جان خريدم تا آزادي را به معناي واقعي بدست آورديم، برايمان فقط رضاي خدا و خوشنودي خميني كافي بود گفتند:

در مقابل ظلم سكوت كنيد...

گفتند به ما چه كه كودكان غزه و لبنان بي پناهند ...

شعار سر دادند ...

از آزادي برايمان گفتند ؛ كدام آزادي!؟ مگر ما براي آزادي خون ها نداديم ؟ مگر هزاران هزار شهيد در خون نغلتيدند تا شما آزاد باشيد؟ حال از كدام آزادي دم مي زنيد؟ نكند از آزادي فلسطين و عراق و افغانستان و پاكستان و لبنان و ... مي گوييد؟

چه مسلمانان با بصيرتي هستيد به خدا!

آخر خودتان بگوئيد كي آمريكا آزادي را براي ديگر كشورها حق دانست كه براي ايران حق بداند كه شما از كف زدن هايش دلشاد مي شويد و هر روز به اميد يك آزادي واهي قداستي را زير پا مي گذاريد؟

مگر ما مي گذاريم خون هزاران هزار شهيدمان را پامال كنيد و آزادي بي قيد وشرط بيگانه را بر ما حاكم كنيد ؟

مگر ياران سيد علي مرده اند كه شما جرأت اهانت به فرمانده رزمندگان اسلام كنيد؟

به مقدساتمان توهين كردند ...

گفتيم برادري را حفظ كنيم و اتحاد را از دست ندهيم، گفتيم دشمنان را دلشاد نكنيم و ... اما اي كاش آنگاه كه به سادات توهين مي كردند سكوت اختيار نمي كرديدم.

اگر همت زنده بود در مقابل توهين بزرگي كه به فرمانده اش كرده اند جان منافقان و مزدوران بيگانه را در دم مي گرفت. پس چه نشسته ايد و سكوت كرده ايد!؟

بايد جمعي اندك را به اين باور برسانيم كه ياران خميني كه همان ياران حسينند هنوز زنده اند و قلب شان براي اين خاك مي تپد .

بايد اين جمع اندك را به اين باور رساند كه سيد علي فرمانده امروزمان است و كافيست اشاره كند...

از تو به يك اشاره از ما به سر دويدن

بايد بدانند كه ما ياران حسينيم و يار حسين بودن خون مي خواهد

بايد بدانند كه از بزرگي و عظمت رهبر و بت شكن انقلاب چيزي كم نخواهد شد

عيد ميلاد امام رئوف ، عالم آل محمّد ، امام عليّ ابن موسي الرّضا(ع) مبارك

السلام عليك يا سيدنا و مولانا يا اباالحسن يا علي ابن موسي الرضا
المرتضي ع روحي فداك بنفسي انت
السلام عليك ياانيس النفوس
السلام عليك يا شمس الشموس
السلام عليك ياغريب الغربا

 

 

برخيز كه رحمت از سما مي‌آيد
بر خلق جهان، گره‌گشا مي‌آيد
بر موسي جعفر اين بشارت دادند
گفتند كه نوگلت "رضا" مي‌آيد

گـــر چــه پیـمان را شکستم بر سـر پیمانه ام          بـا همـــه بد عــهدی ام آن عـاشق دیوانـه ام

گـــر بــه ظاهــر دورم از درگــاه تو ای نازنیـــن          بـاز هــــم مشــتاق روی دلـــکش جـانـانــه ام

از در مـــیخانه ات ای شـــاهد خـــوبان مـــران          با هـــمه عصیان همان دردی کـش میخانه ام

پـــــرده بردار از رخ زیـــــبا که مشتاق تـــــوام           آن رخ زیـــــبـا ندیــــــده، والــــه و دیــــوانه ام

پادشـــــاه جــــودی و ما بـــنده درگـــاه تـــــو           منتـــــظر بـر درگهت ،زان بخشش شاهانه ام

در مـــــیان بحــر هجران غوطه ور گشتم ولی           باز هـــم در جستجوی گــوهـــــر دردانـــــه ام

همچون من هرگز نباشـد بردرت پیمان شکن            لیــک با الــــطاف غــیر از تو، شـها !بیگانه ام

چون که لطف توست تنها ضامن رســوایی ام           ور نـــه آن گــردم که افشـــان در دل ویرانه ام

انتـــظارت بیش از حــد شد، تحمل تا به کی؟           آفتـــابـا! بـــــهر دیـــــدار رخـــــت پروانـــــه ام

والــــــه و شــــیدا و مـستم لیک، محتاج توام

یک نــــظر بر من نــــــمـا، ای عارف فرزانه ام!

‌آغاز هفته دفاع مقدس گرامي باد

اين افتخار در دو جهان بر ما بس است 

      چون مملكت به جامعه عزت ملبس است

اين عزتي كه گشته به عامل  نصيب ما  

      مرهون هشت  سال دفاع مقدس است

شادي روح امام

و شهداي  اسلام

صلوات:

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 هر شهیدی کربلائی دارد ،خاک آن کربلا...... تشنه خون اوست و زمان انتظار می کشد تا پای آن شهید بدان کربلا رسد و آنگاه......خون شهید ، جاذبه خاک را خواهد شکست و ظلمت را خواهد درید و معبری از نور خواهد گشود و روحش را از آن ، به سفری خواهد برد که برای پیمودن آن هیچ راهی به جز شهادت وجود ندارد ......

                                                               (شهید سید مرتضی آوینی)

**********************************************************

 

تقديم به کريم ترين ارباب دو عالم

  در اين شبها که   به اسمان  مينگريم گويي بغضي کهنه در گلوي مهتاب تو را فرياد ميزند  تويي  که در وانفساي  اين دنيا از همه غريبتر بوده اي. تويي که با سکوتت عشق  را به اتش کشيدي وخاک را تا به ابد با غربت اغشته نمودي . در تنهاييت خداي را به ديدگان نمناکمان به تماشا کشاندي.و در يادمان  اينگونه نگاشتي :
هر که عاشقتر، دلش آشفته تر
 
چه فقيرانه نگاهم به جاده دوخته شده است که مبادا روز ي از مقابل ديدگانم بگذري و من از ديدارت جا بمانم .
 .شب را به اميد رويايت ميگذرانم و روز را به اميد شنيدن صدايت .چه حقيقت تلخ و شيريني است .چه ظلمت و روشنايي وجودم را تسخير نموده است
اگرمعبود تنهايي بر نميگزيد بي شک تو را معبود دل خويش ميدانستم و از قرباني  چشم و دل در راهت دريغ نميکردم
دوست دارم  آني شوم که  خريدارم شوي که حتي اگر روزي قدمهايم به چمن جنت رسيد باز هم غلام روسياه تو باشم
دلم سر سپرده ات شد .تقصير من نيست که اين چنين عاشقانه فريادت ميزنم که بايد دامن خداي را بگيري که چرا شيدايي را در چشمان تو خلاصه نمود
براي تمام تنهايي حريم پاکت دلم ميسوزد . هر گاه که تن سپردم به گوش دادن تمام زمزمه هاي دل خسته ام ،نامي به جز حسن بن علي نشنيدم .نامي که هرگز نتوانستم نامي در کنار ان بگنجانم .
بي گمان که خاک تن من جز با غبار بقيع اغشته نشده و دربدو تولدم بي شک به جاي اذان، روضه  تو را در گوشم خوانده اند که اينگونه خود را شيداي تو ميبينم  .
مرا چه باکي است از اتش دوزخ که چون در ميان هاله هاي ان مرا رها کردند باز من دامن کريم تو را رها نخواهم کرد .هنگامي که براي گرفتن دستان گنهکارم قدمهايت را برداري اتش چه شرمگين خواهد شد از زبانه کشيدن، و ابراهيم بيايد و ببيند که کدامين گلستان زيباتر است؟.
زندگي چيزي جز عشق تو را به من نشان نداد و دل بهانه اي جز ديدارت در همه عمر نگرفت
بگذار که با ديدنت دلم براي هميشه خراب شود. مرا به آبادي دل چه سود و چه نياز؟ که در اين دنيا هر دلي خراباتي شد گويا ابدي جاويدان شد.
من اسارت دلم را به هيچ آزادي نفروشم که زندانباني چون حسن بن علي جرعه اي جز مي به من ارزاني نميدارد

ميلاد باسعادت سبط اکبر پور حيدر فرزند زهراي اطهر کريم اهل بيت امام حسن مجتبي عليه السلام راخدمت اقا امام زمان عج وتمامي شيعيان ومحبين اون حضرت تبريک وتهنيت عرض ميکنم

راه کاروان عشق از ميان تاريخ ميگذردو هرکس ، در زمان بدين صلا لبيک بگويد از ملازمان کاروان کربلاست....

                                                        "شهيد آقا سيد مرتضي آويني"